AL BAYRAĞI GİYİNMİŞTE
Kapıyı açık bıraktım sen dün yine sessiz sessiz gelirsin diye.
Resmine baktım ağladım senin sevdiğin türküleri doladım dilime.
Hep buğuluydu gözleri diye başladım hasret yağdırdı canparesi şu garip yüreğime.
Bitmez bu türküler yavrum bak zemheri gelir yine.
Dün tıpkı seni uğurladığımız gibi bir yiğidi daha uğurladık.
Asker anası olmak kolay değil onunda anasıyla ağladık.
Aklıma sen düştün yine dayanamam oğul hadi dön artık.
Görsem yüzünüde tükense bu ayrılık.
Seninle yaşıyorum hep dualarım hep sana.
Ağlarsam seni görünce anlaki hasret çok dokunmuş şu garip cana.
Bir resmini birde hayalini aldım karşıma.
Oğul derim can derim gözlerim alevlenir senin gururunla.
Bir gün gelecek bu saat kavuşmamıza vuracak.
Ne acılar yaşadık biz bunlarda unutulacak.
Gün gelecek kuzum benim her şey mazide kalacak.
Olmadı yavrum olmadı şimdi kim beni anam diye saracak.
Sen şehitsin sen yiğitsin biliyorum ağlamamam gerekir.
Ama ana yüreğidir bu ne söz anlar ne de sözü derman bilir .
Arkadaşların geliyor bu gün sen yoksun içlerinde bir.
Giyinmişte Al Bayrağı yavrum dostlarının omzunda gelir.
Dönmen böyle olacakmış yuvana demek.
Ağlarım yanarımda yoktur senin için dönmek.
Saatler kavuşmamıza vurmadı oğul,
Yüreklere düşürdüğün ateşi mümkün mü ki, söndürmek.
Garibim güzel yavrum yakışmış sana Al Bayrağı giyinmek.
Gururumda oldun sönmeyecek yangınımda.
Aklımı yitirdim sanki haberini aldığımda.
Şimdi bakar oldum ben hep bu kapılara.
Hissederim zaman zaman dokunduğunu şu ağarmış saçlarıma.
